Maradona: Diego Maradona – Legenda Futbolu i Jego Niezapomniane Goals

0

Diego Armando Maradona, powszechnie znany jako „El Pibe de Oro”, był legendarnym argentyńskim piłkarzem i trenerem, który na zawsze zapisał się w historii światowego sportu. Urodzony 30 października 1960 roku w Lanús w Argentynie, na 25 listopada 2020 roku miał 60 lat. Jego życie, choć zakończone, pozostaje inspiracją dla milionów fanów futbolu, a jego geniusz na boisku przyniósł mu status jednego z najwybitniejszych sportowców wszech czasów, często wymienianego w gronie najlepszych piłkarzy XX wieku, obok takich legend jak Pelé.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 25 listopada 2020 roku miał 60 lat.
• Żona/Mąż: Claudia Villafañe.
• Dzieci: Dalma Maradona, Gianinna Maradona (inne dzieci są przedmiotem sporów prawnych).
• Zawód: Piłkarz, trener.
• Główne osiągnięcie: Mistrzostwo Świata w piłce nożnej w 1986 roku z reprezentacją Argentyny.

Początki i wczesne lata życia Diego Maradony

Diego Armando Maradona, przyszła ikona światowego futbolu, przyszedł na świat 30 października 1960 roku w szpitalu Policlínico Evita w Lanús, niedaleko Buenos Aires. Jego dzieciństwo upłynęło w Villa Fiorito, jednej z najbiedniejszych dzielnic nędzy na przedmieściach argentyńskiej stolicy. Rodzina Maradony przeprowadziła się tam z prowincji Corrientes w poszukiwaniu lepszego życia. Mimo trudnych warunków, już od najmłodszych lat Diego wykazywał niezwykłe zamiłowanie do piłki nożnej. Swoją pierwszą piłkę otrzymał w prezencie w wieku zaledwie trzech lat, co zapoczątkowało jego całkowite oddanie się grze. Jego talent został szybko dostrzeżony przez lokalnych łowców talentów.

Fizyczne predyspozycje Maradony, mimo zaledwie 1,65 metra wzrostu, okazały się kluczowe dla jego stylu gry. Krępa budowa ciała zapewniała mu nisko położony środek ciężkości, co przekładało się na niespotykaną zwrotność i zdolność do błyskawicznego manewrowania między znacznie wyższymi od siebie przeciwnikami. Rodzice Diego, Diego Maradona „Chitoro” i Dalma Salvadora Franco „Doña Tota”, wychowali go wraz z pięciorgiem rodzeństwa. Ojciec, mający korzenie rdzenne (Guaraní) i hiszpańskie, pracował w fabryce chemicznej. Matka natomiast była pochodzenia włoskiego i chorwackiego. Diego był pierwszym synem po czterech córkach; miał także dwóch młodszych braci, Hugo (znanego jako „el Turco”) oraz Raúla (Lalo), którzy podobnie jak on zostali zawodowymi piłkarzami.

Kariera klubowa Diego Maradony

Początki w Argentinos Juniors

Droga Diego Maradony do światowej sławy rozpoczęła się w marcu 1969 roku, gdy jako ośmiolatek trafił do młodzieżowej drużyny Argentinos Juniors, znanej jako „Los Cebollitas” (Małe Cebulki). Pod okiem trenera Francisco Cornejo, młody Maradona poprowadził zespół do imponującej serii 141 meczów bez porażki, co było zapowiedzią jego przyszłych osiągnięć. Profesjonalny debiut w pierwszej lidze argentyńskiej nastąpił 20 października 1976 roku, na zaledwie 10 dni przed jego szesnastymi urodzinami. Grając dla Argentinos Juniors, stał się najmłodszym zawodnikiem w historii tych rozgrywek w tamtym czasie. Już w pierwszych minutach swojego debiutu, zaprezentował swój niezwykły techniczny geniusz, wykonując słynny „nutmeg” (przepuszczenie piłki między nogami) na Juanie Domingo Cabrerze, co stało się jego znakiem rozpoznawczym.

Po pięciu latach spędzonych w Argentinos Juniors, podczas których zdobył 115 goli w 167 meczach, w lutym 1981 roku Maradona przeniósł się do Boca Juniors. Transfer opiewał na kwotę 4 milionów dolarów, a młody gwiazdor odrzucił wówczas ofertę River Plate, które proponowało mu status najlepiej opłacanego gracza. Okres gry w Boca Juniors był kolejnym ważnym etapem w jego rozwoju, umacniającym jego pozycję jako jednego z najlepszych piłkarzy w Argentynie.

Europejski etap kariery: Barcelona i Napoli

W 1982 roku Diego Maradona pobił światowy rekord transferowy, przechodząc do FC Barcelona za kwotę 5 milionów funtów. Rozpoczął tym samym swój europejski etap kariery, który, choć naznaczony później kontuzjami i chorobami, był dowodem jego międzynarodowej klasy. Po pobycie w Barcelonie, w 1984 roku ponownie dokonał czegoś niebywałego, ponownie bijąc rekord świata. Tym razem przeniósł się z Barcelony do włoskiego SSC Napoli za 6,9 miliona funtów. Właśnie w Neapolu Maradona osiągnął szczyt swojej formy, prowadząc klub do dwóch tytułów mistrza Serie A i stając się bohaterem miasta. Jego gra dla Napoli do dziś jest wspominana z niezwykłym sentymentem.

Po odejściu z Włoch w atmosferze skandalu, schyłek kariery klubowej Maradony obejmował występy w hiszpańskiej Sevilli (1992–1993), argentyńskim Newell’s Old Boys (1993–1994), by ostatecznie powrócić do Boca Juniors. To właśnie w barwach swojego ukochanego klubu, w 1997 roku, Diego Maradona zakończył swoją bogatą karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna Diego Maradony

Droga do mundialowego triumfu

Debiut Diego Maradony w seniorskiej reprezentacji Argentyny nastąpił w wieku zaledwie 16 lat, 27 lutego 1977 roku, w meczu przeciwko Węgrom. Choć jego talent był niezaprzeczalny, rok później trener Menotti kontrowersyjnie pominął go przy ustalaniu składu na Mistrzostwa Świata 1978, które Argentyna ostatecznie wygrała. Prawdziwy triumf nadszedł w 1986 roku, kiedy to Maradona jako kapitan poprowadził Argentynę do zwycięstwa na mundialu w Meksyku. Tamte mistrzostwa stały się jego osobistym popisem. Został uznany za najlepszego gracza turnieju, zdobywając Złotą Piłkę, strzelając 5 goli i notując 5 asyst. Jego występy na tym mundialu przeszły do historii futbolu.

Warto wiedzieć: Mistrzostwo Świata zdobyte w 1986 roku w Meksyku było kulminacyjnym punktem kariery reprezentacyjnej Diego Maradony.

Mecz z Anglią i legendarny „Gol Stulecia”

Szczególnie pamiętny był ćwierćfinałowy mecz Mistrzostw Świata 1986 przeciwko Anglii. W tym spotkaniu Maradona strzelił dwa najbardziej ikoniczne gole w historii futbolu. Pierwszy, zdobyty ręką, który sam nazwał „Ręką Boga”, przeszedł do historii jako symbol kontrowersji i błyskotliwej gry. Drugi gol, po rajdzie przez 60 metrów, w którym minął pięciu rywali, został w 2002 roku oficjalnie wybrany w głosowaniu FIFA.com „Golemem Stulecia”, uznawanym za kwintesencję jego najwyższych umiejętności indywidualnych. W ciągu 17 lat występów w barwach „Albicelestes” (1977–1994) Diego Maradona rozegrał 91 meczów, zdobywając 34 bramki i biorąc udział w czterech turniejach finałowych Mistrzostw Świata.

Kariera trenerska i zarządcza

Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Diego Maradona wkroczył na ścieżkę trenerską i zarządczą. W listopadzie 2008 roku objął funkcję trenera narodowej reprezentacji Argentyny, którą poprowadził na Mistrzostwach Świata 2010 w RPA. Drużyna dotarła tam do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Niemcami. Po rozstaniu z kadrą, Maradona pracował w klubach w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, trenując Al Wasl (2011–2012) i Fujairah (2017–2018), promując piłkę nożną w regionie Zatoki Perskiej. Jednym z jego najbardziej nietypowych projektów zawodowych był epizod na Białorusi, gdzie od maja do września 2018 roku pełnił funkcję prezesa klubu Dynamo Brześć.

Przed śmiercią Diego Maradona pracował jako trener w meksykańskim klubie Dorados de Sinaloa (2018–2019) oraz w argentyńskim Gimnasia de La Plata (od września 2019 do śmierci w 2020). Jego zaangażowanie na ławkach trenerskich, podobnie jak na boisku, charakteryzowało się pasją i charyzmą, choć nie zawsze przynosiło spektakularne sukcesy porównywalne do jego kariery zawodniczej.

Nagrody i osiągnięcia

Status Diego Maradony jako jednego z najwybitniejszych piłkarzy w historii potwierdzają liczne nagrody i wyróżnienia. Został wspólnie z Pelé ogłoszony zwycięzcą plebiscytu FIFA na najlepszego piłkarza XX wieku, co stanowiło ukoronowanie jego niezwykłej kariery. W rankingach wszech czasów często pojawia się na czołowych pozycjach; w 2022 roku magazyn „FourFourTwo” sklasyfikował go jako trzeciego najlepszego piłkarza w historii, a w sierpniu 2024 roku Międzynarodowe Stowarzyszenie Prasy Sportowej (AIPS) uznało go za drugiego najlepszego piłkarza ostatniego stulecia. Warto również wspomnieć o jego sukcesach młodzieżowych – w 1979 roku poprowadził Argentynę do mistrzostwa świata juniorów (U-20) w Japonii, zdobywając przy tym nagrodę dla najlepszego zawodnika turnieju.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia

• Piłkarz XX wieku (wspólnie z Pelé)
• Najlepszy piłkarz turnieju Mistrzostw Świata U-20 w 1979 roku
• Złota Piłka Mistrzostw Świata 1986
• Gol Stulecia FIFA.com (za bramkę z Anglią w 1986 roku)
• 3. miejsce w rankingu najlepszych piłkarzy w historii magazynu „FourFourTwo” (2022)
• 2. miejsce w rankingu najlepszych piłkarzy ostatniego stulecia AIPS (2024)

Kontrowersje i problemy osobiste

Kariera Diego Maradony, choć pełna blasku, była również naznaczona znaczącymi kontrowersjami i problemami osobistymi. Jego pobyt w Napoli zakończył się w 1991 roku po otrzymaniu 15-miesięcznego zakazu gry za stosowanie kokainy, co zapoczątkowało jego długoletnie zmagania z uzależnieniem. Kolejny poważny incydent miał miejsce podczas Mistrzostw Świata w 1994 roku, kiedy to został odesłany do domu po pozytywnym wyniku testu antydopingowego na obecność efedryny, co położyło się cieniem na jego ostatnim występie w barwach narodowych. Przez wiele lat Maradona toczył również spory z włoskimi organami podatkowymi w związku z rzekomym unikaniem płacenia podatków podczas gry w Neapolu, co skutkowało m.in. zajmowaniem jego biżuterii przez policję podczas wizyt we Włoszech.

Ciekawostki i dziedzictwo

Diego Maradona, jako chłopiec dorastający w Villa Fiorito, wzorował się na grze brazylijskiego rozgrywającego Rivellino oraz skrzydłowego Manchesteru United, George’a Besta. Jego techniczne umiejętności były widoczne już od najmłodszych lat; jako 12-letni ball boy podczas przerw w meczach Argentinos Juniors, potrafił zabawiać publiczność, wykonując sztuczki z piłką, które wprawiały dorosłych kibiców w osłupienie. Jego styl gry określa się jako klasyczną „dziesiątkę” – zaawansowanego rozgrywającego, który dzięki wizji pola i precyzji podań potrafił w pojedynkę odmienić losy meczu, będąc jednocześnie mistrzem rzutów wolnych. Diego Armando Maradona, znany również jako „El Diego”, pozostaje niekwestionowaną legendą futbolu, której wpływ na grę i kulturę sportową jest nieoceniony.

Warto wiedzieć: Diego Maradona zmarł 25 listopada 2020 roku, co z perspektywy stycznia 2026 roku oznacza, że od jego odejścia minęło nieco ponad 5 lat.

Podsumowując, Diego Armando Maradona był piłkarzem o niezwykłym talencie, którego gra na boisku, zwłaszcza podczas Mistrzostw Świata 1986, przeszła do historii sportu. Jego technika i wizja gry, mimo niskiego wzrostu, pozwoliły mu stać się jednym z najlepszych zawodników wszech czasów, a jego dziedzictwo nadal inspiruje kolejne pokolenia, czyniąc go postacią nieśmiertelną w panteonie światowego futbolu.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Diego_Maradona