Robert Palmer: Biografia, kariera, życie prywatne ikony muzyki pop-rock

0

Robert Palmer, brytyjski piosenkarz, kompozytor i muzyk, zasłynął na całym świecie dzięki swojemu charakterystycznemu, potężnemu głosowi i eleganckiemu wizerunkowi scenicznemu. Urodzony 19 stycznia 1949 roku, na początku 2024 roku miałby 75 lat. Jego kariera, która rozkwitła w latach 80. XX wieku, przyniosła mu międzynarodową sławę, w tym kultowy teledysk do utworu „Addicted to Love”. Palmer, ceniony za wszechstronność stylistyczną i udane połączenie rocka, soulu i popu, był ojcem dwójki dzieci.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Ma 75 lat (na początku 2024 roku).
• Żona/Mąż: Susan „Sue” Eileen Thatcher (rozwiedziony).
• Dzieci: Dwoje.
• Zawód: Piosenkarz, kompozytor, muzyk.
• Główne osiągnięcie: Międzynarodowa sława dzięki utworom takim jak „Addicted to Love” i „Simply Irresistible”, liczne nagrody, w tym Grammy.

Podstawowe informacje o Robercie Palmerze

Robert Allen Palmer przyszedł na świat 19 stycznia 1949 roku w Batley, w hrabstwie West Riding of Yorkshire w Anglii. Jego muzyczna podróż, rozpoczęta w latach 60., szybko wyniosła go na szczyty popularności. Palmer był postacią rozpoznawalną nie tylko dzięki swojemu mocnemu, duszniczemu głosowi, ale także dzięki nienagannej elegancji i wszechstronności stylistycznej. Potrafił swobodnie poruszać się między gatunkami takimi jak rock, soul, reggae, a nawet bossa nova. Jego ikoniczny teledysk do piosenki „Addicted to Love” z 1985 roku stał się symbolem przepychu i estetyki lat 80., a sam utwór zdominował listy przebojów na całym świecie.

Artysta zmarł nagle 26 września 2003 roku w Paryżu, w wieku 54 lat. Od tego tragicznego momentu minęło już ponad dwie dekady, jednak jego dorobek muzyczny i wpływ na kulturę popularną pozostają niezatarte. Wartości, które kształtowały jego życie, takie jak etyka pracy i prostolinijność, były głęboko zakorzenione w jego dorastaniu w Yorkshire, a także pod wpływem ojca, który służył w brytyjskim wywiadzie marynarki wojennej.

Życie prywatne Roberta Palmera

Dzieciństwo i muzyczne inspiracje

Wczesne dzieciństwo Roberta Palmera upłynęło na Malcie, gdzie rodzina przeprowadziła się, gdy miał zaledwie kilka miesięcy. Pobyt na wyspie trwał do jego dwunastego roku życia i miał znaczący wpływ na kształtowanie jego muzycznych gustów. Słuchał on bluesa, soulu i jazzu w amerykańskim radiu wojskowym (American Forces Radio), co stanowiło fundament jego przyszłych artystycznych poszukiwań. Choć jego ojciec pełnił służbę w brytyjskim wywiadzie marynarki wojennej, to właśnie muzyka stała się dla młodego Palmera kluczową pasją.

Rodzina i związki

W 1969 roku, podczas spotkania na stacji kolejowej Slough, Robert Palmer poznał Susan „Sue” Eileen Thatcher. Ich znajomość szybko przerodziła się w głębsze uczucie, a para pobrała się w dniu 21. urodzin Palmera. Z tego związku narodziło się dwoje dzieci. Niestety, ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1993 roku. W chwili śmierci, która nastąpiła 26 września 2003 roku, Robertowi towarzyszyła jego wieloletnia partnerka i współpracowniczka muzyczna, Mary Ambrose. Planowali oni wspólny, krótki odpoczynek w Paryżu, co sprawia, że jego nagłe odejście było tym bardziej bolesne.

Kariera muzyczna i zawodowa Roberta Palmera

Początki i pierwsze zespoły

Robert Palmer swoją przygodę z muzyką rozpoczął w wieku 15 lat, dołączając do zespołu The Mandrakes, jeszcze jako uczeń Scarborough High School for Boys. Prawdziwy przełom nastąpił w 1969 roku, kiedy to Robert zastąpił wokalistę Jessa Rodena w zespole The Alan Bown Set. Kolejnym istotnym etapem w jego karierze była grupa Vinegar Joe (wcześniej Dada), którą współtworzył w latach 1970–1974. Tam dzielił obowiązki wokalne z charyzmatyczną Elkie Brooks, rozwijając swój unikatowy styl. Jego wczesne inspiracje, obejmujące soul i reggae, były wyraźnie słyszalne w jego pierwszych nagraniach.

Debiut solowy i światowa sława

W 1974 roku Robert Palmer podpisał kontrakt solowy z wytwórnią Island Records, co zaowocowało wydaniem albumu „Sneakin’ Sally Through the Alley”. Album ten, nagrany przy współpracy z wybitnymi muzykami z grup Little Feat oraz The Meters, stanowił mocne wejście artysty na solową scenę. Jednak prawdziwą światową sławę przyniosło mu wydanie albumu „Riptide” w 1985 roku. Utwór „Addicted to Love” z tej płyty stał się globalnym hitem, zdobywając pierwsze miejsce na listach przebojów w USA i stając się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów dekady. Po tym sukcesie, w 1988 roku, Palmer eksperymentował z albumem „Heavy Nova”, odważnie łącząc rytmy bossa novy z ciężkim rockiem i białym soulem, co zaowocowało kolejnym wielkim hitem „Simply Irresistible”.

Supergrupa The Power Station

W 1985 roku, w okresie przerwy w działalności zespołu Duran Duran, Robert Palmer dołączył do Andy’ego Taylora, Johna Taylora i Tony’ego Thompsona, tworząc supergrupę The Power Station. Projekt ten cieszył się dużą popularnością, a Palmer wnosił do niego swój charakterystyczny wokal i charyzmę. Mimo sukcesu, Palmer wywołał kontrowersje, rezygnując z trasy koncertowej z The Power Station, w tym z występu na Live Aid, aby skupić się na swojej karierze solowej. Był on oskarżany o kopiowanie brzmienia The Power Station na swoich solowych płytach, na co odpowiadał stanowczo, że to on nadał tej grupie charakterystyczny dźwięk, co pokazuje jego pewność siebie i wizję artystyczną.

Współprace i późniejsze dokonania

Robert Palmer nie stronił od współpracy z innymi artystami, co wzbogacało jego twórczość. Na albumie „Don’t Explain” z 1990 roku znalazł się m.in. cover Boba Dylana „I’ll Be Your Baby Tonight”, nagrany wspólnie z popularną grupą UB40. Jego album „Clues” z 1980 roku, na którym gościnnie wystąpili Gary Numan oraz Chris Frantz, pomógł mu dotrzeć do młodszej publiczności, poszerzając grono jego fanów. Warto zaznaczyć, że Palmer, choć nie ma oficjalnej dyskografii na Wikipedii w tradycyjnym znaczeniu, jego dorobek jest obszerny i obejmuje wiele znaczących albumów i utworów. Jego styl, często określany jako brytyjski piosenkarz softrockowy, ewoluował przez lata, obejmując również elementy popu i bardziej eksperymentalne brzmienia.

Nagrody i osiągnięcia Roberta Palmera

Uznanie Akademii Muzycznej i MTV

Kariera Roberta Palmera została uhonorowana licznymi prestiżowymi nagrodami. Dwukrotnie zdobył statuetkę Grammy w prestiżowej kategorii „Best Male Rock Vocal Performance”: w 1987 roku za niezapomniane wykonanie utworu „Addicted to Love” oraz w 1989 roku za piosenkę „Simply Irresistible”. Jego wpływ na kulturę wizualną lat 80. potwierdza nagroda MTV VMA, którą otrzymał w 1986 roku w kategorii „Best Male Video” za klip do „Addicted to Love”. Ten innowacyjny teledysk, wyreżyserowany przez Terence’a Donovana, do dziś pozostaje ikoną stylu i estetyki tamtej dekady, podobnie jak inne jego klipy, które często charakteryzowały się udziałem identycznie wyglądających modelek.

Wyróżnienia krajowe i branżowe

Oprócz nagród Grammy i MTV, Robert Palmer był również doceniany przez brytyjską branżę muzyczną. Był dwukrotnie nominowany do prestiżowej nagrody Brit Award dla najlepszego solowego artysty (British Male Solo Artist) w latach 1987 i 1989. Dodatkowo, jego utwory „Addicted to Love” i „Simply Irresistible” przyniosły mu nagrody ASCAP Pop Music Awards w latach 1986 i 1990, co świadczy o ich ogromnej popularności i częstotliwości odtwarzania w stacjach radiowych i innych mediach. Sukcesy te potwierdzają jego ugruntowaną pozycję na światowej scenie muzycznej.

Ciekawostki i mniej znane fakty z życia Roberta Palmera

Edukacja i wczesne doświadczenia zawodowe

Robert Palmer porzucił szkołę średnią po uzyskaniu sześciu certyfikatów O-levels, decydując się na krótką naukę w szkole artystycznej, zanim rozpoczął pracę zawodową. Jego życie obfitowało w nietypowe zdarzenia, w tym incydent z narkotykami w młodości. Palmer został zwolniony z pracy w gazecie „Scarborough Evening News” po tym, jak policja podczas nalotu na jego stancję znalazła niedopałek jointa z marihuaną. Te wczesne doświadczenia pokazują, że jego droga do sukcesu nie zawsze była prosta, a życie artysty było pełne zwrotów akcji.

Styl życia i przeprowadzki

Palmer był znany z zamiłowania do mody i elegancji, co zaowocowało m.in. tytułem „najlepiej ubranego gwiazdora rocka” przyznanym przez magazyn Rolling Stone w 1990 roku. Jego pasja do czytelnictwa była widoczna już na początku znajomości z pierwszą żoną, Susan Thatcher, która zaimponowała mu tym, że na stacji kolejowej czytała książkę z gatunku science-fiction. W 1987 roku Palmer zdecydował się na znaczącą zmianę miejsca zamieszkania, opuszczając Bahamy i przenosząc się do Lugano w Szwajcarii. Decyzja ta była podyktowana obawami o rosnący wskaźnik przestępczości w Nassau, co pokazuje jego dbałość o bezpieczeństwo i komfort życia. Choć jego kontrakty z wytwórniami takimi jak Island Records i EMI pozwoliły mu na budowę własnego studia nagraniowego w Szwajcarii, Palmer podkreślał, że nie dołączał do The Power Station dla pieniędzy, twierdząc, że nie potrzebował dodatkowej gotówki, a zyski z tego projektu i tak spływały bardzo długo.

Warto wiedzieć: Trzy najsłynniejsze teledyski Roberta Palmera, w tym ten do „Addicted to Love”, zostały wyreżyserowane przez brytyjskiego fotografa mody Terence’a Donovana. Charakteryzowały się one udziałem niemal identycznie wyglądających modelek, co stało się jego znakiem rozpoznawczym w świecie wizualnej muzyki.

Zdrowie i okoliczności śmierci Roberta Palmera

Nałóg tytoniowy i jego konsekwencje

Wśród czynników, które mogły wpłynąć na stan zdrowia Roberta Palmera w późniejszych latach jego życia, wymieniany jest jego nałóg tytoniowy. Artykuł jednoznacznie wskazuje, że był on nałogowym palaczem (heavy smoker). Choć bezpośrednia przyczyna jego śmierci nie jest bezpośrednio wiązana z tym nałogiem, jest to istotny element jego historii zdrowotnej, który może być brany pod uwagę w szerszym kontekście jego życia. Warto zaznaczyć, że jego styl życia, choć pełen sukcesów, nie był pozbawiony pewnych ryzyk.

Nagłe odejście w Paryżu

Bezpośrednią przyczyną śmierci Roberta Palmera był nagły atak serca. Tragiczne zdarzenie miało miejsce w hotelu w Paryżu 26 września 2003 roku, gdy muzyk miał 54 lata. Od tego momentu minęło już ponad 22 lata, a jego odejście było szokiem dla fanów i świata muzyki. W chwili śmierci Palmerowi towarzyszyła jego wieloletnia partnerka i koleżanka muzyczna, Mary Ambrose, z którą planował wspólny odpoczynek. Jego śmierć zakończyła bogatą karierę artystyczną, w której osiągnął znaczące sukcesy na skalę światową, pozostawiając po sobie wiele niezapomnianych utworów, takich jak „Addicted to Love” czy „Simply Irresistible”.

Nagrody i osiągnięcia Roberta Palmera – Podsumowanie

Kluczowe nagrody i wyróżnienia

• Nagrody Grammy: Dwukrotnie w kategorii „Best Male Rock Vocal Performance”:
  • 1987: za „Addicted to Love”
  • 1989: za „Simply Irresistible”
• MTV Video Music Awards:
  • 1986: „Best Male Video” za „Addicted to Love”
• Nominacje do Brit Awards: Dwukrotnie dla „British Male Solo Artist” (1987, 1989)
• ASCAP Pop Music Awards:
  • 1986: za „Addicted to Love”
  • 1990: za „Simply Irresistible”

Kariera Roberta Palmera – Chronologia

Najważniejsze etapy kariery

• 1964: Rozpoczęcie przygody z muzyką w zespole The Mandrakes.
• 1969: Przełomowy rok – dołączenie do The Alan Bown Set.
• 1970–1974: Współtworzenie zespołu Vinegar Joe.
• 1974: Debiut solowy z albumem „Sneakin’ Sally Through the Alley”.
• 1985: Utworzenie supergrupy The Power Station.
• 1985: Wydanie albumu „Riptide” i światowy sukces z „Addicted to Love”.
• 1988: Wydanie albumu „Heavy Nova” z hitem „Simply Irresistible”.
• 1990: Publikacja albumu „Don’t Explain” z gościnnymi udziałami, m.in. UB40.

Robert Palmer pozostawił po sobie trwałe dziedzictwo muzyczne, udowadniając, jak ważna jest wszechstronność i determinacja w dążeniu do artystycznej doskonałości. Jego wpływ na muzykę lat 80. i nie tylko jest niezaprzeczalny, a jego przeboje wciąż inspirują kolejne pokolenia, przypominając o jego unikalnym stylu i charyzmie.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Palmer